Na weer een goed ontbijt gaan we richting de landcruiser in de stad die ons naar Arusha zal brengen. Aangekomen bij de instapplaats zien we een landcruiser staan die al afgeladen vol zit met bagage en Afrikanen. Dat gaat nooit passen dachten we. En idd de taxichauffeur en de bestuurder van de landcruiser krijgen een heftige discussie waar we niks van begrijpen. Op een gegeven moment komen er een paar afrikanen uit en gaan er weer in, maar er zijn ineens 3 plekken over. We zijn ondertussen een half uur later en mogen ook de landcruiser in. De hele rit die uiteindelijk ongeveer 6 uur zal duren kost minder dan de rit met de taxi van het hotel naar de instapplaats. Maar goed... Het is geregeld we kunnen mee! De reis begint. Na even achterom gekeken te hebben zien we dat we met ongeveer 16 personen in een auto zitten voor max 10 pers. Het zit dan ook ongelooflijk krap. Pa mag voorin bij de chauffeur maar niet lang daarna blijkt dat daar nog iemand bij moet. Arme pa...

De rit die ongeveer 3 á 4 uur zal duren begint goed. We rijden over een mooie snelweg, maar na een tijdje houdt de snelweg op en gaan we over een zandweg met kuilen en stenen. De driver houdt er goed de vaart in en we houden af en toe ons hart vast. Omdat we zo vast zitten kunnen we ons niet bewegen en je weet niet meer hoe je zitten moet. Af en toe even met zijn drieeen tegelijk gaan verzitten om weer een beetje comfortabel te kunnen vinden. Maar de reis is geweldig, het landschap wordt steeds groener en de tocht door de bergen is ontzettend mooi. Uiteindelijk komen we na 6uur aan in Haydom. (later horen we dat ze hier niet naar de tijd kijken maar naar het aantal KM, er blijkt een kortere route te zijn met een betere weg maar die is qua KM langer, je moet er maar begrip voor hebben, misschien scheelt het benzine ;-)) We worden afgezet bij het guesthouse en Catharina brengt ons naar de slaapplaatsen. Pa en ma slapen in het guesthouse en Monica en ik hebben een eigen huisje. Primitief maar met een beetje spulletjes van onszelf kunnen we er vast iets gezelligs van maken.

Na een snelle lunch komen we al verschillende blanken tegen die ons al veel kunnen vertellen. We krijgen gelijk een rondleiding van Koen (financieel directeur) door het ziekenhuis. Dat is weer even slikken. Mensen/kinderen liggen in grote aantallen op 1 kamer. Het meest indrukwekkende is toch wel weer de verlosafdeling en babyafdeling. In een kamer (waar de kachel op levensgevaarlijk staat) staan 6 bedden naast elkaar waarin veel te vroeg geboren baby'tjes liggen met hun moeder. Dit verklaard ook gelijk de hoge temperatuur in de kamer, deze dient ipv couveuses. In het eerste bed lag een hele kleine tweeling die afgelopen zaterdag geboren zijn. In een ander bed ligt een baby die aan het zuurstof ligt, maar er ontzettend ziek uitziet. Het is niet te beschrijven wat het is om dat te zien. En dan hebben we alleen nog maar een rondleiding gehad. Wat staat ons nog te wachten? Er is iig een hoop werk te doen. Achter een gordijn iets verderop in de gang liggen 3 vrouwen naast elkaar te bevallen. En de rondleiding gaat weer verder. Wat opvalt is dat alles erg schoon is. Aan hygiene wordt veel aandacht besteed hier (gelukkig!).

Na de rondleiding komt Theresa (vrouwelijke arts uit Duitsland) langslopen die onderweg is naar een leslokaal om les te geven. We mogen de les ook volgen en binnen 5 min zitten we ineens in een les over kritieke situaties bij een baby. Een hele leuke les waar we gelijk alle andere blanken leren kennen. We blijken de enige verpleegkundige te zijn, de rest zijn artsen. We krijgen kleine praktijkles reanimeren bij baby's. En toen was de les om en daarmee het einde van onze eerste dag in Haydom. Het is echt allemaal nog even heel onwerkelijk en moet nog een beetje bezinken, maar we beginnen ons al een beetje thuis te voelen.

Morgen beginnen we de dag met een kerkdienst waar we ons kunnen voorstellen en daarna zullen we worden ingedeeld op onze werkplek voor de komende weken. Monica heeft de voorkeur voor de IC en ik hoop terecht te komen op de verlos/babyafdeling. We zullen het zien, eerst maar is slapen in ons 'eigen' bed.

Lala salama!